Płyta ochronna

Osłony przeciwbryzgowe przy rurach wydechowych i tłumikach chronią te elementy przed rozbryzgami wody, solą drogową, błotem i uderzeniami kamieni. Pomagają ograniczać gromadzenie się zanieczyszczeń wokół mocowań i wrażliwych połączeń. W zależności od konstrukcji pełnią również funkcję osłony termicznej, jednak osłona przeciwbryzgowa nie zawsze może zastąpić oddzielną osłonę termiczną. Uszkodzone lub brakujące osłony mogą prowadzić do przyspieszonej korozji, hałasu wywołanego drganiami oraz niepożądanego narażenia sąsiednich podzespołów na działanie czynników zewnętrznych.

Osłony przeciwbryzgowe należy zawsze dobierać na podstawie numeru podwozia pojazdu i odpowiedniego katalogu części. Porównanie wizualne ani dobór wyłącznie na podstawie nazwy modelu nigdy nie wystarczą. W pojazdach MAN TGS i TGX lub Mercedes Actros i Arocs położenie układu wydechowego, wersja emisyjna, rozstaw osi i konstrukcja podwozia mogą wymagać osłon o innych kształtach i punktach mocowania. Również w autobusach i samochodach dostawczych występują różnice zależne od wersji; osłony nie można dowolnie przekładać między seriami pojazdów.

Warianty silników, na przykład MAN D26 lub Mercedes OM 471, mają znaczenie ze względu na możliwe różnice w rozmieszczeniu rur wydechowych, tłumików i układu oczyszczania spalin. Sama rodzina silników nie przesądza jednak o tym, która osłona przeciwbryzgowa będzie pasować. Należy również sprawdzić ewentualne modyfikacje zabudowy oraz wcześniej wymienione wsporniki tłumika.

Należy rozróżniać płaskie blachy osłonowe, profilowane osłony i wersje wieloczęściowe z oddzielnymi uchwytami montażowymi. W zależności od zastosowania wykorzystuje się blachę stalową z powłoką ochronną, stal nierdzewną lub aluminium. Rodzaj materiału, grubość blachy, sztywność na zginanie, zabezpieczenie antykorozyjne, układ mocowań i odstęp od gorących elementów to kluczowe parametry konstrukcyjne. Dane te należy przyjmować zgodnie ze specyfikacją pojazdu; nie istnieje uniwersalne dopasowanie ani uniwersalny luz montażowy. Osłony przeciwbryzgowe nie są elementami pracującymi pod ciśnieniem, dlatego klasyfikacja według ciśnienia roboczego nie ma do nich zastosowania.

W pojazdach przeznaczonych do przewozu towarów niebezpiecznych zgodnie z ADR przepisy mogą wymagać specjalnych osłon przeciwbryzgowych lub blach osłonowych wokół układu wydechowego. Obowiązek ten zależy od obowiązujących przepisów ADR, kategorii pojazdu oraz położenia układu wydechowego względem między innymi zbiorników paliwa i ładunku. Tam, gdzie wymagana jest osłona ochronna, należy zamontować wersję przeznaczoną do tego celu; zwykła osłona przeciwbryzgowa nie zawsze zapewnia wymaganą ochronę przed wysoką temperaturą i zagrożeniem pożarowym. Na podstawie numeru podwozia i dokumentacji producenta pojazdu należy sprawdzić wersję ADR oraz wymagane osłony, mocowania i odstępy montażowe.

Do częstych problemów należą korozja wokół otworów na śruby, pęknięcia zmęczeniowe przy zagiętych krawędziach, wyrobione otwory mocujące oraz odkształcenia wskutek kolizji lub uderzeń kamieni. Metaliczne grzechotanie przy określonej prędkości obrotowej często wskazuje na poluzowane mocowania lub kontakt z tłumikiem. Błoto nagromadzone między osłoną a wspornikiem zatrzymuje wilgoć i może przyspieszać korozję.

1. Poczekaj, aż układ wydechowy całkowicie ostygnie, i zabezpiecz pojazd przed przemieszczeniem. Usuń błoto i osady soli, aby odsłonić krawędzie, wsporniki i punkty mocowania.
2. Za pomocą lampy warsztatowej i lusterka inspekcyjnego sprawdź, czy nie ma pęknięć, perforacji korozyjnej i miejsc przetartych do gołego metalu wskutek kontaktu. Czarne ślady sadzy wymagają oddzielnej kontroli szczelności układu wydechowego; osłona przeciwbryzgowa nie uszczelnia układu spalin.
3. Sprawdź suwmiarką otwory mocujące i pozostałą grubość blachy w dostępnych miejscach. Porównaj wymiary z dokumentacją techniczną. Oceń również stan połączeń gwintowanych, tulei dystansowych i uchwytów montażowych.
4. Zmierz odstęp od tłumika, rur wydechowych i sąsiednich przewodów za pomocą odpowiedniego przymiaru lub szczelinomierza. Sprawdź wymagany luz i uwzględnij rozszerzalność cieplną oraz ruchy zawieszenia układu wydechowego.
5. Po montażu sprawdź w bezpiecznych warunkach, czy grzechotanie ustąpiło. Nie dotykaj obracających się ani gorących elementów.

Wymień osłony z perforacją korozyjną oraz egzemplarze z wyrwanymi punktami mocowania. Sam montaż nowych śrub nie rozwiąże problemu wyrobionego otworu mocującego ani pękniętego wspornika. Najpierw napraw uszkodzone zawieszenia tłumika i odkształcone uchwyty; w przeciwnym razie uszkodzenia pojawią się ponownie.

Zamontuj właściwe tuleje dystansowe i wymagane elementy złączne. Dokręć połączenia kluczem dynamometrycznym zgodnie ze specyfikacją pojazdu i unikaj naprężeń wstępnych wynikających z nieprawidłowego ustawienia punktów montażowych. Nie wierć dodatkowych otworów, aby dopasować niewłaściwą osłonę. Zachowaj drożność przewidzianych otworów odpływowych i wentylacyjnych, a po próbie działania ponownie sprawdź, czy nie ma śladów kontaktu. Braem może zapewnić wsparcie techniczne przy doborze części na podstawie numeru podwozia.