Amortyzator

Amortyzatory kabiny ograniczają względne ruchy między kabiną a podwoziem. Wraz ze sprężynami kabiny, silentblokami, prowadnicami oraz mechanizmem przechylania i blokowania redukują ruchy pionowe, drgania wtórne, kołysanie i wstrząsy przenoszone z podwozia do kabiny. Prawidłowo działający amortyzator nie tylko zwiększa komfort kierowcy, lecz także chroni konstrukcję deski rozdzielczej, wiązki przewodów, komponenty HVAC (Heating, Ventilation and Air Conditioning), zamki kabiny i elementy mocujące wnętrza przed uszkodzeniami zmęczeniowymi.

Stosowane są hydrauliczne amortyzatory olejowe oraz gazowe, najczęściej w wykonaniu dwustronnego działania teleskopowego. Typy gazowe wykorzystują azot pod ciśnieniem, aby ograniczyć powstawanie piany (kawitację) w oleju hydraulicznym przy wysokiej częstotliwości skoku. Charakterystyka tłumienia zależy od średnicy tłoka, przepustowości zaworów, lepkości oleju, ciśnienia gazu oraz zestrojenia tłumienia przy ściskaniu i rozciąganiu. Skok roboczy, tłumienie końcowe, ucho mocujące, średnica tulei, kąt montażu i siła tłumienia różnią się w zależności od konstrukcji kabiny.

W kabinach z zawieszeniem mechanicznym stosuje się hydrauliczne amortyzatory kabiny. W kabinach z zawieszeniem pneumatycznym stosowane są amortyzatory kabiny ze zintegrowanymi miechami pneumatycznymi. Wykonanie różni się więc w zależności od typu zawieszenia kabiny.

W modelach MAN F90, F2000, TGL, TGM, TGA, TGS, TGX i TG3, a także Mercedes LN, SK, Atego, Axor, Actros, Antos, Arocs i Econic, w ramach jednej serii modelowej może występować kilka rodzajów zawieszenia kabiny. Dotyczy to kabin dziennych, sypialnych, niskich, średniowysokich, wysokich i bardzo wysokich. Dlatego amortyzatory należy zawsze dobierać na podstawie numeru podwozia pojazdu; porównanie wizualne lub wybór wyłącznie według nazwy modelu nigdy nie są wystarczające.

Uszkodzony amortyzator kabiny zazwyczaj powoduje kołysanie kabiny po przejechaniu przez próg zwalniający, stuki na złych drogach, zwiększone drgania kolumny kierowniczej i deski rozdzielczej lub zauważalny ruch kabiny w przód i w tył podczas hamowania i ruszania. W przypadku ciężkich ciągników kierowcy mogą również zgłaszać opóźnioną stabilizację kabiny po przejechaniu ronda lub nierównej nawierzchni.

Najpierw należy sprawdzić amortyzatory wzrokowo pod kątem wycieków oleju hydraulicznego, wgniecionych rur cylindrów, uszkodzonych tłoczysk, korozji przy uszczelnieniu oraz pękniętych tulei gumowo-metalowych. Lekki film olejowy może pochodzić z konserwacji, jednak mokry osad z nagromadzonym brudem wokół uszczelniacza wskazuje na wewnętrzny wyciek. Następnie sprawdź śruby mocujące, tuleje dystansowe i wsporniki montażowe pod kątem wybitych otworów, niewystarczającego momentu dokręcania lub kontaktu metal-metal. Zmierz wysokość kabiny po lewej i prawej stronie na płaskim podłożu; różnica wysokości wskazuje raczej na sprężyny, miechy pneumatyczne, regulację poziomu lub silentbloki niż wyłącznie na amortyzator.

Odciąż kabinę zgodnie z zaleceniami producenta i sprawdź amortyzatory w całym zakresie ich skoku. Tłoczysko powinno być proste, suche i wolne od korozji wżerowej. W przypadku zdemontowanych amortyzatorów opór podczas wsuwania i wysuwania musi być równomierny, bez martwego skoku, zacięć ani słyszalnego przemieszczania się powietrza. Zawsze porównuj stronę lewą i prawą; wyraźnie mniejszy opór wskazuje na utratę oleju lub ciśnienia gazu. Nie używaj otwartego ognia do poluzowania zapieczonych mocowań: uszkodzenia termiczne tulei gumowych i znajdującej się w pobliżu izolacji przewodów mogą spowodować późniejsze usterki.

Amortyzatory kabiny należy wymieniać najlepiej parami, w odpowiadających sobie pozycjach po lewej i prawej stronie. W razie potrzeby należy wymienić zarówno amortyzatory kabiny z przodu, jak i z tyłu kabiny. Nowy amortyzator w połączeniu z zapadniętym lub nieszczelnym odpowiednikiem powoduje nierównomierne tłumienie i może zwiększać naprężenia skrętne we wspornikach kabiny, punktach przechyłu i elementach blokujących. Wymień również zużyte tuleje mocujące, podkładki dystansowe i nakrętki samohamowne, jeśli są zalecane przez producenta. Zamontuj amortyzator we właściwym kierunku i dokręć mocowania do końcowego momentu dopiero wtedy, gdy kabina znajduje się na normalnej wysokości jazdy, aby tuleje gumowe nie były wstępnie naprężone.

Po montażu sprawdź zamknięcie kabiny, swobodny ruch wiązek przewodów i przewodów instalacyjnych, ustawienie drzwi oraz działanie mechanizmu przechylania. Widoczny wyciek, powracające stuki lub przekrzywiona kabina po wymianie wymagają kontroli sprężyny kabiny, zintegrowanego amortyzatora z miechem pneumatycznym, wspornika nośnego i konsoli podwozia. Prawidłowe dopasowanie i szybka dostępność części ograniczają przy tym przestoje samochodów ciężarowych.