Montaż

Elementy mocujące błotniki tylnej osi decydują o tym, czy konstrukcja błotnika pozostaje bezpiecznie zamontowana, odporna na drgania i zgodna z wymaganymi obrysami prawnymi również w trudnych warunkach eksploatacyjnych. Części te obejmują między innymi wsporniki montażowe, zaciski, połączenia śrubowe i nakrętkowe, tuleje dystansowe, klipsy mocujące oraz tłumiki drgań z tworzywa sztucznego lub gumy. Stosowane są w pojazdach MAN F8, F90, F2000, TGL, TGM, TGA, TGS, TGX i TG3, Mercedes LN, SK, Atego, Axor, Actros, Arocs i Econic, a także w samochodach dostawczych TGE, Sprinter i Vito, autobusach MAN i Mercedes oraz autokarach Neoplan. Właściwą część należy zawsze określić na podstawie numeru podwozia; porównanie wizualne lub wybór wyłącznie według nazwy modelu nigdy nie są wystarczające.

błotniki tylnej osi są zazwyczaj połączone z podwoziem za pomocą wsporników montażowych, ramion nośnych, zacisków lub specjalnych punktów mocowania. Zestaw mocujący musi być dopasowany do wersji błotnika, podłużnicy podwozia, zastosowania pojazdu i pozycji montażowej. Na przykład ciągnik siodłowy z podwójną osią tylną wykorzystuje inne wsporniki, długości i punkty mocowania niż samochód skrzyniowy, wywrotka, autobus lub pojazd dostawczy z pojedynczą osią tylną.

Stalowe wsporniki błotników są często ocynkowane, powlekane lub wykonane ze stali nierdzewnej w celu ograniczenia korozji. Zaciski i elementy dystansowe z tworzywa sztucznego zapobiegają obciążeniom punktowym i uszkodzeniom komponentów wokół tylnej osi. Gumowe silentbloki lub tuleje elastomerowe izolują drgania pomiędzy podwoziem a konstrukcją błotnika. Zbyt sztywno zamontowana konstrukcja błotnika może ulec uszkodzeniu w punktach mocowania wskutek skręcania podwozia lub tylnej osi. Z kolei zbyt duży luz powoduje stukanie, owalizację otworów i zwiększone obciążenie połączeń śrubowych.

Zawsze należy sprawdzić średnicę śruby, skok gwintu, klasę wytrzymałości, moment dokręcania oraz obecność zabezpieczenia. Nakrętki samohamowne, blachy zabezpieczające lub środek do zabezpieczania gwintów są konieczne tam, gdzie zaleca to producent. Nie należy stosować przypadkowych śrub nadwoziowych, jeśli przewidziano śrubę kołnierzową, tuleję dystansową lub profilowaną płytę montażową: nacisk styku i dopasowanie mają decydujące znaczenie dla trwałości. Należy również zachować wystarczający luz między błotnikiem tylnej osi, oponą, miechami pneumatycznymi, przewodami hamulcowymi i okablowaniem EBS (Electronic Braking System), zarówno przy pojeździe nieobciążonym, jak i przy pełnym ugięciu zawieszenia.

Typowe usterki obejmują pęknięte wsporniki po manewrach przy rampach załadunkowych, poluzowane wskutek drgań połączenia śrubowe, korozję wokół mocowań podwozia, wybite otwory montażowe oraz pęknięte tuleje gumowe przy punktach mocowania. W pojazdach wykorzystywanych do robót ziemnych, transportu odpadów lub zimowego utrzymania dróg błoto, sól drogowa i odpryski kamieni przyspieszają uszkodzenia. Krzywo ustawiony błotnik tylnej osi, widoczne ślady opony po stronie wewnętrznej lub grzechoczące odgłosy na nierównych drogach wskazują na uszkodzone mocowanie, zużytą tuleję lub nieprawidłową pozycję montażową.

Diagnostykę należy rozpocząć od kontroli wzrokowej wszystkich punktów mocowania oraz porównania lewej i prawej strony pod względem wysokości, kąta i luzu. Poruszaj ręcznie błotnikiem tylnej osi w kierunku poprzecznym i wzdłużnym; nadmierny ruch wskazuje na zużyte tuleje gumowe, brakujące podkładki dystansowe lub odkształcone wsporniki. Następnie sprawdź za pomocą lampy, czy w okolicy otworów nie występują pęknięcia włoskowate, oraz skontroluj podłużnicę podwozia pod kątem korozji, pękniętych spoin lub wyrwanych otworów gwintowanych. W razie wątpliwości zmierz odstęp między bokiem opony a konstrukcją błotnika w kilku punktach, gdy pojazd znajduje się na wysokości jazdy i, jeśli to możliwe, pod obciążeniem.

Nie wymieniaj wyłącznie widocznie pękniętego zacisku, jeśli płyta wsporcza jest wygięta lub strefa montażowa jest wybita. Ponowne użycie skorodowanych śrub lub ściśniętych tulei dystansowych często szybko prowadzi do ponownego poluzowania. Oczyść powierzchnie styku, napraw uszkodzone połączenia gwintowane zgodnie z zaleceniami i zamontuj elementy mocujące z określonym momentem dokręcania. Właściwe dopasowanie oraz wsparcie techniczne podczas montażu pomagają ograniczyć przestój pojazdu i zapobiegają ponownemu kontaktowi błotnika tylnej osi z oponami lub elementami podwozia.