Węże chłodnicy

Przewody chłodzenia retardera lub intardera transportują płyn chłodzący między wymiennikiem ciepła a układem chłodzenia pojazdu. Podczas długotrwałego hamowania, na przykład na zjeździe, ciepło powstające w retarderze lub intarderze musi być stale odprowadzane. Nieszczelny, zagięty lub niedrożny od wewnątrz przewód ogranicza odprowadzanie ciepła. Może to skutkować zmniejszeniem skuteczności hamowania wskutek ograniczenia termicznego, a także stwarzać ryzyko przegrzania układu napędowego.

Układ przewodów zależy od retardera lub intardera, skrzyni biegów i układu chłodzenia. Retarder lub intarder zintegrowany z niektórymi skrzyniami biegów ZF wymaga innych przyłączy i innego przebiegu przewodów niż retarder montowany oddzielnie. Położenie przyłączy może się też różnić między MAN TGS i TGX, na przykład z silnikami D20 lub D26, a Mercedes Actros i Arocs z silnikami OM 470 lub OM 471. W autobusach takich jak MAN Lion’s Coach i Mercedes Tourismo znaczenie ma ponadto umiejscowienie układu chłodzenia.

Dlatego sprawdź średnicę wewnętrzną, długość, fabrycznie uformowane zagięcia, rodzaj przyłączy oraz położenie przewodu względem gorących lub ruchomych elementów. Przewody z EPDM (kauczuku etylenowo-propylenowo-dienowego) stosuje się ze względu na ich odporność na płyn chłodzący i zmiany temperatury; materiał, wzmocnienie, ciśnienie robocze i wymagany płyn chłodzący muszą być odpowiednie dla danej wersji pojazdu. Nie zastępuj przewodu płynu chłodzącego przewodem oleju przekładniowego ani odwrotnie. Części dobieraj zawsze na podstawie numeru VIN pojazdu. Porównanie wizualne lub dobór wyłącznie na podstawie nazwy modelu nigdy nie wystarczą.

Typowe objawy uszkodzenia to wybrzuszenie przy obejmie, stwardnienie wskutek działania wysokiej temperatury, pęknięcia na zagięciu oraz przetarcia w miejscu styku przewodu ze wspornikiem. Biały lub kolorowy osad wokół złącza często wskazuje na zaschnięty płyn chłodzący. Powolny spadek poziomu płynu nie musi jednak oznaczać nieszczelności przewodu: wyciek może występować także w wymienniku ciepła, na kołnierzach przyłączeniowych lub w innych częściach układu chłodzenia.

Najpierw poczekaj, aż układ całkowicie ostygnie. Następnie sprawdź przewód na całej długości, również od spodu i pod osłonami ochronnymi. Poddaj układ chłodzenia próbie ciśnieniowej za pomocą odpowiedniego testera, stosując zalecane ciśnienie testowe; nie przekraczaj wartości ciśnienia określonej dla korka zbiornika wyrównawczego. Obserwuj ciśnienie przez czas testu podany przez producenta i zlokalizuj wilgotne miejsca za pomocą lampy lub, jeśli jest to dozwolone, środka do wykrywania wycieków w świetle UV. W przypadku niewystarczającego działania retardera lub intardera sprawdź również obieg płynu chłodzącego: w porównywalnych warunkach pracy zmierz temperaturę przed wymiennikiem ciepła i za nim za pomocą czujników kontaktowych. Oceniaj różnicę temperatur w odniesieniu do obciążenia retardera lub intardera i wyklucz zapowietrzenie albo niedrożność układu, zanim uznasz przewód za przyczynę problemu.

Uszkodzony przewód wymień wraz ze zużytymi obejmami lub uszkodzonymi uszczelnieniami. Oczyść króćce przyłączeniowe i sprawdź, czy nie ma na nich korozji ani zadziorów. Zamontuj przewód bez naprężeń, skręcenia i zagięć, zachowując odstęp od elementów układu wydechowego i ruchomych części. Napełnij układ zalecanym płynem chłodzącym, odpowietrz go zgodnie z procedurą dla danego pojazdu i ponownie przeprowadź próbę ciśnieniową oraz kontrolę szczelności. Po jeździe próbnej sprawdź także poziom płynu i przyłącza: powietrze pozostałe w układzie może zakłócać obieg i powodować dokładnie takie same objawy przegrzewania jak uszkodzony przewód chłodzenia.