Poduszka powietrzna

Poduszka powietrzna kierowcy w kierownicy wraz z pasami bezpieczeństwa, napinaczami pasów i czujnikami zderzenia tworzy system SRS (Supplemental Restraint System). W obrębie zespołu kolumny kierowniczej taśma spiralna zapewnia połączenie elektryczne między nieruchomą wiązką przewodów a obracającą się kierownicą. Świecąca kontrolka poduszki powietrznej nie oznacza więc automatycznie uszkodzenia modułu poduszki. Ukierunkowana diagnostyka pozwala uniknąć niepotrzebnej wymiany i przywrócić wymaganą funkcję ochronną.

Części układu poduszek powietrznych należy zawsze dobierać na podstawie numeru podwozia pojazdu, z uwzględnieniem kodów wyposażenia i aktualnego numeru części. Porównanie wizualne lub dobór wyłącznie według nazwy modelu nigdy nie są wystarczające. W pojazdach MAN TGX z kabinami XL, XLX lub XXL oraz TG3 TGX z kabinami GN, GM lub GX mogą występować różnice w generacji kierownicy i elektronice układów bezpieczeństwa. To samo dotyczy Mercedes Actros z kabinami Lang StreamSpace, Lang BigSpace lub Lang GigaSpace. Sama nazwa kabiny nie potwierdza obecności poduszki powietrznej ani zamienności części.

W samochodach ciężarowych, autobusach i samochodach dostawczych obecność poduszki powietrznej kierowcy zależy od roku produkcji, rynku i wersji wyposażenia. Należy to sprawdzić również w MAN TGE, Mercedes Sprinter oraz wersjach autobusowych. Trzeba rozróżniać jednostopniowe i wielostopniowe moduły poduszek powietrznych: liczba obwodów zapłonowych, kodowanie złączy i sposób sterowania muszą odpowiadać konfiguracji pojazdu.

Istotne parametry konstrukcyjne to geometria mocowania, blokada złącza, linie kontrolowanego pękania pokrywy oraz dopasowanie generatora gazu do objętości worka poduszki. Worek poduszki jest zazwyczaj wykonany z technicznej tkaniny poliamidowej; dokładna specyfikacja materiału zależy od modułu. Ciśnienie gazu podczas aktywacji nie jest parametrem regulowanym w warsztacie. Przy dopasowaniu i mocowaniu należy korzystać wyłącznie z danych producenta; moduł pasujący mechanicznie nie musi być odpowiedni pod względem elektrycznym ani funkcjonalnym.

Typowe przyczyny usterek to przerwy w taśmie spiralnej, uszkodzone wiązki przewodów, korozja styków i nieprawidłowo zablokowane wtyczki. Komunikat pojawiający się w zależności od położenia kierownicy może wskazywać na uszkodzoną taśmę spiralną. Brak działania klaksonu lub przycisków na kierownicy wzmacnia to podejrzenie, ale go nie potwierdza. Zbyt niskie napięcie lub zapisane dane zderzeniowe również mogą powodować komunikaty o usterkach.

1. Odczytaj pamięć usterek SRS za pomocą urządzenia diagnostycznego odpowiedniego dla danego pojazdu. Przed skasowaniem kodów zanotuj status usterki, obwód zapłonowy, którego dotyczy, oraz dostępne dane o warunkach jej wystąpienia.
2. Sprawdź napięcie zasilania i połączenia masowe w wyznaczonych przez producenta punktach pomiarowych niezwiązanych z elementami pirotechnicznymi. Porównaj wyniki pomiarów napięcia i dopuszczalny spadek napięcia z wartościami określonymi dla danego pojazdu.
3. Odłącz napięcie od układu zgodnie z procedurą producenta, odłącz wskazane źródła zasilania i zachowaj podany czas rozładowania. Prace powierzaj wyłącznie uprawnionemu personelowi.
4. Następnie sprawdź blokady złączy, prowadzenie przewodów i taśmę spiralną. Pomiary przewodów wykonuj wyłącznie na całkowicie odłączonych odcinkach instalacji, dla których producent dopuszcza takie pomiary. Nigdy nie wykonuj pomiarów bezpośrednio na zapalnikach za pomocą multimetru, próbnika żarówkowego ani zewnętrznego źródła napięcia.

Kody usterek związanych z rezystancją należy oceniać zgodnie z zalecaną procedurą diagnostyczną i wartościami granicznymi. Nie istnieje uniwersalna wartość potwierdzająca sprawność wszystkich modułów. Nie używaj rezystorów zastępczych do maskowania usterki poduszki powietrznej.

Aktywowane lub uszkodzone moduły poduszek powietrznych podlegają wymianie, a nie regeneracji. Po kolizji sprawdź również napinacze pasów, czujniki, kierownicę, kolumnę kierowniczą i sterownik zgodnie z instrukcją naprawy. Nie kasuj danych zderzeniowych zamiast przeprowadzenia wymaganej wymiany.

Wymontowany moduł przechowuj zgodnie z instrukcjami bezpieczeństwa, zazwyczaj pokrywą do góry. Utrzymuj taśmę spiralną w położeniu środkowym i nie dopuszczaj do jej obrócenia poza dozwolony zakres. Stosuj zalecane momenty dokręcania i wymieniaj jednorazowe elementy mocujące tam, gdzie jest to wymagane. Zakończ naprawę ewentualnym kodowaniem, niezbędnymi kalibracjami, kontrolą autotestu kontrolki oraz ponownym odczytem pamięci usterek. Pozwoli to uniknąć nawracających komunikatów i uszkodzeń przy pełnym skręcie kierownicy.