Wsparcie

Wsporniki tylnych błotników tworzą nośne połączenie między błotnikiem, podwoziem, konstrukcją osi lub specjalnym uchwytem nadwozia. Muszą stabilnie utrzymywać błotnik wokół opony, również przy skręcaniu ramy podwozia, drganiach, dużym ugięciu koła oraz obciążeniu spowodowanym rozbryzgiwaną wodą, śniegiem, błotem i uderzeniami kamieni. W modelach MAN TGL, TGM, TGA, TGS, TGX i TG3, Mercedes Atego, Axor, Actros, Arocs i Econic, a także w tylnych osiach w konfiguracji pojedynczej lub tandemowej, Wsporniki znacznie różnią się długością, kątem wygięcia, powierzchnią mocowania i wykonaniem materiałowym. Również dla MAN TGE i Mercedes Sprinter dostępne są uchwyty błotników przeznaczone do konkretnych pojazdów. Dlatego wsporniki należy zawsze dobierać na podstawie numeru podwozia pojazdu; porównanie wizualne lub wybór wyłącznie według nazwy modelu nigdy nie są wystarczające.

Wsporniki tylnych błotników są zazwyczaj wykonane jako ocynkowane lub powlekane stalowe uchwyty profilowe, okrągłe wsporniki rurowe albo wzmocnione nośniki z tworzywa sztucznego i kompozytu. Wersje stalowe zapewniają wysoką sztywność na zginanie i nadają się do ciężkich elementów błotników w ciągnikach siodłowych, wywrotkach oraz pojazdach użytkowanych na placach budowy. Wsporniki z tworzywa sztucznego lub kompozytu ograniczają korozję i masę, lecz przy przeciążeniu mogą pękać wokół otworów śrubowych lub połączeń zatrzaskowych. Niektóre systemy wykorzystują regulowane wsporniki teleskopowe, tuleje dystansowe, gumowe tłumiki drgań lub bloki zaciskowe, aby kompensować tolerancje szerokości podwozia i promienia błotnika.

Właściwe wykonanie zależy od konfiguracji tylnej osi, ogumienia pojedynczego lub bliźniaczego, rozstawu osi, wysokości podwozia, tylnego zwisu oraz kształtu zamontowanego błotnika. Wspornik do ciągnika siodłowego z osłoną koła nad osią napędową nie pasuje na przykład automatycznie do samochodu ciężarowego ze skrzynią z układem tandemowym lub pojazdu ze specyficzną konstrukcją tylnej osi. Oprócz numeru części należy sprawdzić rozstaw osi otworów mocujących, średnicę i klasę gwintu elementów mocujących, kąt montażu oraz wolną przestrzeń między oponą, błotnikiem i zakresem pracy zawieszenia. Zbyt krótki lub nieprawidłowo wygięty uchwyt może powodować kontakt z oponą przy pełnym ugięciu zawieszenia; zbyt długi wspornik prowadzi do rezonansu i powstawania pęknięć.

Najczęstsze uszkodzenia to korozja stalowych uchwytów, wybite otwory śrubowe, pęknięcia zmęczeniowe przy spoinach, wygięte profile rurowe oraz poluzowane gumowe tłumiki. Szczególnie w warunkach stosowania soli drogowej i intensywnej pracy w terenie korozja uszkadza powłokę wokół połączeń zaciskowych i płyt montażowych. Klepiący błotnik, widoczne odchylenie od prawidłowego położenia, powtarzające się pękanie błotników z tworzywa sztucznego lub ślady ocierania na oponach często wskazują na uszkodzoną konstrukcję wsporczą, a nie wyłącznie na uszkodzony błotnik.

Zaparkuj pojazd na równej powierzchni, zabezpiecz go przed stoczeniem się i w razie potrzeby odciąż oś zgodnie z instrukcjami warsztatowymi. Najpierw przeprowadź kontrolę wzrokową pod kątem rdzy, odkształceń i pęknięć włoskowatych. Następnie zmierz średnice otworów suwmiarką, a odległość między punktami mocowania miarką. Porównaj stronę lewą i prawą: różnica w wysokości błotnika lub odległości od bieżnika wskazuje na wygięty nośnik, przesuniętą płytę montażową lub zużyte gumowe elementy mocujące. W przypadku zawieszenia pneumatycznego sprawdź również przy pojeździe ustawionym na wysokości jazdy, czy opona ma wystarczający luz podczas ugięcia zawieszenia. Dokręć śruby mocujące skalibrowanym kluczem dynamometrycznym zgodnie ze specyfikacją pojazdu; nadmierne dokręcenie może uszkodzić błotniki z tworzywa sztucznego, tuleje izolacyjne i tłumiki drgań.

Wymień wspornik w przypadku głębokiej korozji, widocznego załamania, owalnych otworów śrubowych, pękniętych spoin lub gdy nie można już odtworzyć pierwotnego położenia błotnika. Naprawa poprzez miejscowe prostowanie jest w przypadku nośnych stalowych uchwytów uzasadniona wyłącznie wtedy, gdy nie występuje przewężenie materiału, pęknięcia ani uszkodzenie ochrony antykorozyjnej. W praktyce wymiana jest zazwyczaj bardziej niezawodna, zwłaszcza gdy pojazd często porusza się po złych drogach lub placach budowy.

Zamontuj nowe wsporniki z odpowiednimi śrubami, nakrętkami samohamownymi, podkładkami oraz ewentualnymi gumowymi odbojnikami. Oczyść powierzchnie montażowe na podwoziu, zabezpiecz odsłonięty metal przed korozją i wymień również skorodowane elementy mocujące. Po montażu sprawdź symetrię, luz opony oraz stabilność całego systemu błotników. Prawidłowe dopasowanie i wsparcie techniczne przy identyfikacji pomagają ograniczyć przestoje i powtarzające się uszkodzenia błotników.