Czujnik temperatury

Te czujniki temperatury nie są stosowane jako czujniki silnika. W zależności od wyposażenia pojazdu monitorują temperaturę na potrzeby klimatyzacji, funkcji komfortu lub ochrony innych układów pojazdu. Nieprawidłowy sygnał może więc powodować niewłaściwą regulację lub komunikat o usterce, mimo że rzeczywista temperatura mieści się w dopuszczalnym zakresie. Dlatego w samochodach ciężarowych, autobusach i samochodach dostawczych MAN i Mercedes kluczowe jest rozróżnienie problemu termicznego od błędu pomiaru wynikającego z usterki elektrycznej.

W zależności od wersji i wyposażenia czujniki temperatury mogą znajdować się w następujących miejscach:

1. Na zewnątrz pojazdu, na przykład za zderzakiem lub przy lusterku. Mierzą temperaturę zewnętrzną na potrzeby wskazania temperatury, ostrzegania przed oblodzeniem i sterowania klimatyzacją.
2. W kabinie lub przestrzeni pasażerskiej. Mierzą temperaturę wewnętrzną na potrzeby sterowania ogrzewaniem i klimatyzacją, w razie potrzeby oddzielnie dla każdej strefy.
3. W kanałach powietrznych i przy wylotach nawiewu. Mierzą temperaturę nawiewanego powietrza w celu regulacji intensywności ogrzewania lub chłodzenia.
4. Przy parowniku klimatyzacji. Monitorują temperaturę parownika, aby zapobiegać jego oblodzeniu i regulować chłodzenie.
5. W ogrzewaniu postojowym lub oddzielnym układzie ogrzewania. Mierzą temperaturę powietrza lub medium na potrzeby sterowania ogrzewaniem lub ochrony przed przegrzaniem.
6. W chłodzonej przestrzeni ładunkowej. Mierzą temperaturę wewnątrz przestrzeni ładunkowej na potrzeby sterowania i monitorowania instalacji chłodniczej.
7. W skrzyni biegów lub osi. Jeśli są przewidziane, monitorują temperaturę oleju na potrzeby ochrony termicznej i ewentualnego chłodzenia.
8. Przy zestawie akumulatorów trakcyjnych pojazdów elektrycznych. Monitorują temperaturę akumulatorów na potrzeby zarządzania temperaturą i ochrony podczas ładowania oraz jazdy.

Czujniki temperatury należy zawsze dobierać na podstawie numeru podwozia pojazdu. Porównanie wizualne lub dobór wyłącznie na podstawie nazwy modelu nigdy nie wystarczają. W zależności od wyposażenia pojazdu i miejsca montażu mogą być wymagane różne czujniki. Również w przypadku MAN TGE, Mercedes Sprinter lub Citaro należy sprawdzić numer referencyjny części i parametry elektryczne.

Wiele czujników temperatury powietrza zewnętrznego i wnętrza wykorzystuje termistor NTC (o ujemnym współczynniku temperaturowym): jego rezystancja maleje wraz ze wzrostem temperatury. W innych zastosowaniach wykorzystuje się termistory PTC (o dodatnim współczynniku temperaturowym), platynowe elementy rezystancyjne lub termopary. Wymagany zakres pomiarowy i sposób przetwarzania sygnału różnią się zależnie od zastosowania. Takie samo złącze nie gwarantuje więc identycznej charakterystyki rezystancyjnej ani interfejsu sygnałowego.

Należy sprawdzić zakres pomiarowy, tolerancję dokładności, czas reakcji, przyporządkowanie styków i długość zanurzeniową. Gwint, powierzchnia uszczelniająca i pasowanie muszą odpowiadać obudowie czujnika. Przy pomiarach temperatury cieczy istotne są również dopuszczalne ciśnienie robocze i odporność materiału na mierzone medium. W zależności od zastosowania używa się mosiądzu lub stali nierdzewnej. Zawsze należy korzystać z wartości właściwych dla danej części, a nie z jednej uniwersalnej tabeli rezystancji.

Cykliczne zmiany temperatury mogą uszkadzać połączenia wewnętrzne, a drgania powodować pękanie przewodów w pobliżu złączy. Wilgoć i korozja styków zwiększają rezystancję przejścia, przez co wartość pomiarowa może wydawać się wiarygodna, mimo że jest nieprawidłowa. Osady w punktach pomiarowych mogą opóźniać reakcję czujnika. Nieprawidłowe wskazanie temperatury zewnętrznej, niewłaściwe działanie regulacji klimatyzacji lub nielogiczne skoki temperatury są sygnałami ostrzegawczymi, ale nie dowodzą uszkodzenia czujnika.

1. Odczytaj błędy i wartości pomiarowe. Zapisz kody błędów i zapisane warunki pracy. Przy wyłączonym i ustabilizowanym termicznie układzie porównaj zmierzoną temperaturę z temperaturą w miejscu zamontowania czujnika, uwzględniając nasłonecznienie i ciepło resztkowe.
2. Sprawdź rzeczywistą temperaturę. Porównaj wartość odczytaną podczas diagnostyki ze wskazaniem skalibrowanego termometru kontaktowego w pobliżu punktu pomiarowego. Pomiar w podczerwieni na błyszczącej obudowie może być mylący ze względu na emisyjność i temperaturę powierzchni.
3. Sprawdź złącza i wiązki przewodów. Skontroluj uszczelnienia, docisk styków i miejsca przetarć. Delikatnie poruszaj wiązką, obserwując wartość w czasie rzeczywistym, aby wykryć przerwy w obwodzie.
4. Wykonaj pomiary zgodnie ze schematem elektrycznym. Przy odłączonym pasywnym czujniku rezystancyjnym zmierz rezystancję w kilku znanych temperaturach i porównaj wyniki z charakterystyką producenta. W stosownych przypadkach sprawdź połączenia zasilania, sygnału i masy. Nie wykonuj pomiaru rezystancji elektroniki czujników aktywnych; w ich przypadku sprawdź sygnał wyjściowy zgodnie ze specyfikacją.

Jeśli wartość pomiarowa jest prawidłowa, sprawdź działanie powiązanego układu, w tym klap powietrza, wentylatorów lub sterowania ogrzewaniem i chłodzeniem. W ten sposób unikniesz sytuacji, w której nowy element pomiarowy maskuje rzeczywisty problem z temperaturą.

Przed demontażem odczekaj, aż układ ostygnie, i zredukuj ciśnienie w obiegach cieczy. Zastosuj zalecane uszczelnienie i właściwy moment dokręcania; dodatkowy środek uszczelniający może wpływać na wymianę ciepła lub kontakt elektryczny.

Napraw również uszkodzone złącza i zamocuj przewody z dala od źródeł ciepła, tak aby nie były narażone na rozciąganie. Napełnij i odpowietrz otwarte obiegi chłodzenia zgodnie z zaleceniami producenta. Następnie podczas pełnego cyklu nagrzewania sprawdź szczelność, przebieg temperatury i pamięć błędów. Braem oferuje wsparcie techniczne przy demontażu i montażu, pomagając skutecznie usuwać także nawracające problemy z połączeniami.