Zbiornik powietrza

Zbiorniki sprężonego powietrza to naczynia ciśnieniowe magazynujące sprężone powietrze dla pneumatycznego układu hamulcowego oraz, zależnie od wersji pojazdu, dla odbiorników pomocniczych, takich jak zawieszenie pneumatyczne, sprzęgło, drzwi lub sterowanie przyczepą. W samochodach ciężarowych MAN TGL, TGM, TGA, TGS, TGX i TG3, pojazdach Mercedes Atego, Axor, Actros, Arocs i Econic, a także w autobusach takich jak MAN Lion’s City, Mercedes Citaro i autokary Neoplan, zbiorniki te stanowią element o kluczowym znaczeniu dla bezpieczeństwa instalacji sprężonego powietrza. Również wersje MAN TGE i Mercedes Sprinter wyposażone w instalacje pneumatyczne mogą wykorzystywać specjalne zbiorniki sprężonego powietrza.

Zbiornika sprężonego powietrza nigdy nie należy dobierać wyłącznie na podstawie nazwy modelu, roku produkcji lub porównania wizualnego. Prawidłową część należy zawsze określić na podstawie numeru VIN pojazdu. Dokładne wykonanie zależy między innymi od liczby oddzielnych obwodów hamulcowych, położenia na podwoziu lub ramie, dostępnej przestrzeni montażowej, przyłącza do osuszacza powietrza oraz obecności obwodu przyczepy lub zawieszenia pneumatycznego.

Istotnymi parametrami doboru są pojemność netto w litrach, dopuszczalne ciśnienie robocze, klasyfikacja naczynia ciśnieniowego, grubość ścianki, materiał oraz konfiguracja przyłączy. Stalowe zbiorniki sprężonego powietrza są wytrzymałe i powszechnie stosowane w ciężkich samochodach ciężarowych, lecz wymagają nienaruszonej ochrony antykorozyjnej. Aluminiowe naczynia ciśnieniowe ograniczają masę i są mniej podatne na korozję powierzchniową, jednak mogą ulec uszkodzeniu wskutek uderzeń kamieni, korozji galwanicznej w okolicy mocowań lub odkształcenia gwintowanych portów. Należy również sprawdzić średnicę i skok przyłączy przewodów hamulcowych, zaworów spustowych kondensatu, wyłączników ciśnieniowych oraz ewentualnych czujników dla ECU (Electronic Control Unit).

Najczęstsze problemy to korozja zewnętrzna, rdzewienie wewnętrzne spowodowane wilgocią, nieszczelne przyłącza, uszkodzone spusty kondensatu oraz pęknięcia wokół spoin, wsporników mocujących lub połączeń gwintowanych. Pojazd, który powoli buduje ciśnienie powietrza, regularnie traci powietrze podczas postoju lub wyświetla ostrzeżenie o niskim ciśnieniu hamowania, nie musi automatycznie mieć uszkodzonego zbiornika ciśnieniowego. Ten sam objaw usterki mogą również powodować zużyta sprężarka powietrza, nasycony wkład osuszacza powietrza, nieszczelne przewody hamulcowe lub uszkodzone zawory zabezpieczające wieloobwodowe.

Najpierw doprowadź instalację do nominalnego ciśnienia systemowego i sprawdź czas narastania ciśnienia zgodnie ze specyfikacją pojazdu. Następnie wyłącz silnik, zwolnij pedał hamulca i obserwuj spadek ciśnienia w każdym obwodzie za pomocą urządzenia diagnostycznego lub manometrów. Zlokalizuj nieszczelności za pomocą sprayu do wykrywania nieszczelności na spoinach, króćcach przyłączeniowych, kurku spustowym, zaślepkach i przejściu między przewodem a złączką. Powstawanie pęcherzyków wskazuje na zewnętrzną nieszczelność. Następnie spuść zawartość każdego zbiornika do pojemnika zbiorczego. Woda o rdzawym zabarwieniu, oleisty kondensat lub nadmierna ilość wilgoci wskazują odpowiednio na korozję wewnętrzną, możliwe przedostawanie się oleju ze sprężarki lub niewystarczające osuszanie.

Skontroluj wizualnie naczynie ciśnieniowe, zwracając szczególną uwagę na korozję wżerową pod taśmami mocującymi i plastikowymi osłonami ochronnymi. W razie wątpliwości zmierz grubość ścianki metodą ultradźwiękową; miejscowe pocienienie materiału jest bardziej niebezpieczne niż równomierna korozja powierzchniowa. Wgniecionego, pękniętego lub silnie skorodowanego zbiornika nie wolno spawać, szpachlować ani naprawiać miejscowo: wymiana jest jedynym bezpiecznym rozwiązaniem.

Podczas montażu wymień również uszkodzone taśmy mocujące, gumowe izolatory, pierścienie uszczelniające oraz skorodowane złączki przewodów. Przed montażem oczyść końcówki przewodów, aby cząstki rdzy nie dostały się do zaworów regulacyjnych, modulatorów ABS (układ zapobiegający blokowaniu kół) ani komponentów EBS (Electronic Braking System). Stosuj wyłącznie odpowiednie przewody pneumatyczne i złączki; nieprawidłowe dopasowanie gwintu lub nadmierna ilość pasty uszczelniającej mogą zablokować kanały lub spowodować naprężenia w przyłączu.

Po montażu przeprowadź kontrolę szczelności oraz test działania wszystkich obwodów sprężonego powietrza. Regularne spuszczanie kondensatu i terminowa wymiana wkładu osuszacza powietrza znacząco ograniczają korozję wewnętrzną. Szybko dostępny odpowiedni zbiornik sprężonego powietrza oraz prawidłowa identyfikacja techniczna na podstawie numeru VIN pomagają ograniczyć przestoje samochodów ciężarowych, autobusów i samochodów dostawczych.